Kościół pw. Św. Michała Archanioła w Siedlcach

Informacja zaczerpnięta ze strony https://sites.google.com/site/henrykrusewicz/Gmina-Lubin/siedlce - autor. p. H. Rusewicz:
O budowie w osadzie katolickiej kaplicy mówi dokument lokujący wieś Sedlec na prawie magdeburskim. Został on wystawiony przez księcia głogowskiego, Konrada II Garbatego w dniu 23 listopada 1257 roku.
Kościół pod wezwaniem św. Michała Archanioła w Siedlcach wzniesiono niespełna sto lat później, w roku 1335, w miejscu kaplicy rozpoczęto budowę murowanego z kamienia i cegły kościoła, który w 1372 roku przebudowano i poświęcono Najświętszej Marii Pannie oraz św. Janowi. Świątynia była wielokrotnie przebudowywana w 1534 roku, XVIII i XIX wieku. Obecnie jest to gotycka budowla orientowana, jednonawowa, z wyodrębnionym, prostokątnym prezbiterium nakrytym trójdzielnym sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Nad nawą znajduje się drewniany późnorenesansowy strop kasetonowy z około 1618 roku. Jego kompozycja tworzy sześć oktagonów (ośmioboków) wyznaczonych szerokimi listwami pomalowanymi na kolor niebieski, które na złączach są zdobione ornamentami w kolorze złota. Zachodzące na siebie oktagony wyodrębniają pola w kształcie kwadratów i leżących sześcioboków. W nich umieszczone są malowidła przedstawiające sceny biblijne. Na ukosie (fasecie) łączącym ściany z sufitem znajduje się sześć szlacheckich kartuszy herbowych z herbami rodowymi: von Berg, von Glaubitz, von Schkopp, von Sack, von Kietlitz oraz szósty - niezidentyfikowany. Z wyposażenia kościoła na uwagę zasługują także: drewniana ambona i takaż chrzcielnica z około 1597 roku, barokowy krucyfiks, loża kolatorska oraz empory z około 1620 roku, także zdobione malowidłami ze scenami biblijnymi. W zewnętrznych murach kościoła zachowały kamienne nagrobki z lat 1535 – 1695. Dzwonnica przy kościele pod wezwaniem św. Michała Archanioła w SiedlcachObok kościoła znajduje się wolnostojąca dzwonnica z XIX wieku. Jej drewniana konstrukcja szalowana jest deskami. Dach budowli jest czterospadowy z nadbudówką, kryty blachą (wcześniej – gontem). Otwory okienne i drzwiowy są o wykrojach prostokątnych. Na XIV - wiecznym cmentarzu przykościelnym w doskonałym stanie zachował się barokowy nagrobek Otto von Nostitza z około 1750 roku oraz zespół grobowców rodziny von Wehmar (Wechmar). Znajduje się tu również zbiorowa mogiła żołnierzy polskich z kampanii wrześniowej 1939 roku, zmarłych w tutejszym podobozie jenieckim. Obok kościoła, przy bramie wejściowej znajduje się XIX wieczna dzwonnica. Wykonana jest w całości z drewna. Ściany szalowane są deskami, z prostokątnymi otworami okiennymi. Budowla przykryta jest czterospadowym dachem pokrytym blachą (pierwotnie łupkiem). Jest to jeden z nielicznych przykładów architektury drewnianej na terenie powiatu.