Zamek Książ – rezydencja Hochbergów

Data wykonania: 2009-08-26.

Najstarsza zanotowana nazwa warowni to pochodzący z 1168 roku Frstenstein. Później obowiązywał termin Vorstinburg (1209), Fuerstenberg (1337), Furstinberg (1346) oraz Fürstinsteyn (1367), który ewoluował do formy Fürstensteyn i Fürstenstain (1515). W XIX i 1. połowie XX wieku funkcjonował pierwotny zapis Fürstenstein, w tym czasie w Polsce określano go mianem Książęcego Głazu lub Książęcej Skały. Po II wojnie światowej miejsce to nazywano zamiennie Książno lub Księżno, a od 1947 roku Książ. Zameczek stanowił jedno z licznych ogniw systemu obronnego księstwa świdnickiego, do którego należały m.in. warownie: Cisy, Czarny Bór, Radosno, Rogowiec, Grodno, Wleński Gródek, Chocianów, Chojnów i Kamienna Góra.

O powstaniu zamku Książ opowiada legenda, według której warowną siedzibę wzniósł tutaj cesarski rycerz Funkenstein. Jeszcze jako młody giermek podarował on swemu władcy worek znalezionego przypadkiem w lesie węgla, co tak zachwyciło obdarowanego, że naprędce awansował chłopaka i nazwał Tym Który Przynosi Kamienie Dające Iskry. Rozkazał też udać się w pobliską okolicę, odnaleźć cenne miejsce i wybudować tam obronny gród, strzegący odtąd czarnego skarbu. Według legendy wydarzenie to miało mieć miejsce w roku 933. Pierwsza historycznie udokumentowana wzmianka podaje, że w latach 1288-91 warownię w Książu odnowił i rozbudował książę świdnicko-jaworski Bolko I, syn Bolesława Rogatki i wnuk Henryka Pobożnego. Zbudowany na miejscu zniszczonego w 1283 roku przez króla Przemysła II Otokara gmach pierwotnie pełnił rolę strażnicy granicznej, usytuowanej przy szlaku handlowym wiodącym z Czech na Śląsk. Nosił on wówczas nazwę Fürstenberg (Książęca Góra)*. Niedługo potem Bolko I przeprowadził swój dwór z Lwówka do Książa i odtąd aż do roku 1392 obiekt ten pełnił funkcję centralnego, obok Świdnicy, ośrodka władzy monarszej. Wzniesioną przez dziadka twierdzę znacznie rozbudował jego wnuk, siostrzeniec Kazimierza Wielkiego, Bolko Mały, który mimo fatalnego przydomka zrobił wiele dobrego dla swojego śląskiego państewka. Książę ten zmarł w 1368 roku niedoczekawszy się następcy i w wyniku wcześniejszej umowy, zawartej z królem czeskim Karolem IV, dobra książańskie przeszły na własność króla Czech z klauzulą, iż dożywotnie prawo dysponowania majątkiem miała wdowa po Bolku Agnieszka. W tym czasie nazwę zamku zmieniono na Fürstinsteyn (Książęcy Kamień).

Powyższe informacje pochdzą ze strony http://www.zamkipolskie.com.

Technika:
aparat: Sony Alpha A100
obiektyw: Falcon 8mm/F:3,5
ekspozycja: F:8, 1/160s, ISO100
typ: panorama sferyczna
HDR: nie
lokalizacja: Wałbrzych (dolnośląskie)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *