Park w Zamościu - koniec lata (2)

Dzisiejszy park powstał na terenie zlikwidowanych umocnień twierdzy Zamość.
W XIX wieku, gdy fortyfikacje straciły znaczenie militarne, zaczęto przekształcać je w przestrzeń rekreacyjną.
To sprawia, że park ma nietypowy układ: liczne skarpy i nasypy, pozostałości bastionów, malownicze różnice wysokości. Dzięki temu spacer ma tu zupełnie inny charakter niż w klasycznym parku miejskim.

Park w obecnym kształcie powstał na przełomie XIX i XX wieku. W jego tworzeniu uczestniczył m.in. . Walerian Kronenberg, znany projektant ogrodów miejskich. Styl parku to połączenie romantycznego ogrodu krajobrazowego,
elementów historycznych związanych z twierdzą i klasycznych kompozycji zieleni. To jedno z najładniejszych założeń parkowych w regionie. Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów parku są stawy, które powstały w dawnych fosach. Dziś tworzą one urokliwe lustra wody, miejsca odpoczynku, przestrzeń dla ptactwa i roślin wodnych. Mostki i alejki wokół stawów dodają miejscu romantycznego klimatu.

W parku rośnie wiele gatunków drzew, w tym okazy pomnikowe: dęby, lipy, kasztanowce, klony i egzotyczne gatunki sadzone w okresie międzywojennym.

Latem park jest pełen zieleni, a jesienią zachwyca kolorami.