Uzdrowisko Busko Zdrój powstało w południowej części miasta w miejscu, gdzie w XVIII wieku eksploatowane były słone źródła (warzenie soli). Wizytówką miasta i uzdrowiska są 'Łazienki' obecnie Sanatorium 'Marconi', które zajmuje centralne miejsce parku zdrojowego. Budynek Sanatorium 'Marconi' został wybudowany w 1836 roku przez znanego warszawskiego architekta włoskiego pochodzenia Henryka Marconiego (1792-1863), autora m.in.
Budowany w latach 1627-1644 przez Krzysztofa Ossolińskiego, nigdy w pełni nie został ukończony. Jest to obszerny pałac w stylu włoskim typu palazzo in fortezza. Budowniczym, który sporządził plany i nadzorował wznoszenie pałacu był Wawrzyniec Senes.
Kościół św. Michała i dawny klasztor panien benedyktynek wzniesiony w ciągu XVIIw. Benedyktynki do Sandomierza zostały sprowadzone przez marszałkową wielką koronną Elżbietę Sieniawską w 1613r.
Klasztor i kościół ufundowane zostały przez rodzinę Tarnowskich wiślickim aktem erekcyjnym z 29 czerwca 1676 roku. Jan Stanisław Amor Tarnowski - kasztelan Wojnicki - wraz z żoną Zofią Barbarą z Firlejów przekazali 12 braciom dominikanom także wieś Radowąż za Wisłą. 6 czerwca 1688 r.
Przenieś się w czasie i poczuj magię jednego z najstarszych miast w Polsce. Zapraszamy na wyjątkowy spacer po sandomierskiej Starówce, który odbędziesz bez wychodzenia z domu. To idealna okazja, by odkryć tajemnice Królewskiego Miasta – od Rynku z unikatowym renesansowym Ratuszem, aż po zapierający dech w piersiach widok na Wisłę rozpościerający się z szczytu Bramy Opatowskiej. Kliknij i zacznij swoją przygodę już teraz!
`Ucho igielne` to potoczna nazwa małej furtki w murach obronnych średniowiecznego Sandomierza. Przejść przez nią można dzisiaj ze starego miasta w stronę wąwozów lessowych, charakterystycznych dla Sandomierza. Samo `ucho igielne` jest również jednym z najbardziej charakterystycznych punktów w Sandomierzu.
Klimontów został założony przez Jana Zbigniewa Ossolińskiego w 1604 r. Kościół parafialny zwany "farny" lub "infułacki" pochodzi z fundacji Jerzego Ossolińskiego Wielkiego Kanclerza Koronnego za czasów Władysława IV. Kościół zbudowano w latach 1643-1650 według projektu Wawrzyńca Senesa w stylu barokowym.
