Kościół św. Michała i dawny klasztor panien benedyktynek wzniesiony w ciągu XVIIw. Benedyktynki do Sandomierza zostały sprowadzone przez marszałkową wielką koronną Elżbietę Sieniawską w 1613r.
Klasztor i kościół ufundowane zostały przez rodzinę Tarnowskich wiślickim aktem erekcyjnym z 29 czerwca 1676 roku. Jan Stanisław Amor Tarnowski - kasztelan Wojnicki - wraz z żoną Zofią Barbarą z Firlejów przekazali 12 braciom dominikanom także wieś Radowąż za Wisłą. 6 czerwca 1688 r.
`Ucho igielne` to potoczna nazwa małej furtki w murach obronnych średniowiecznego Sandomierza. Przejść przez nią można dzisiaj ze starego miasta w stronę wąwozów lessowych, charakterystycznych dla Sandomierza. Samo `ucho igielne` jest również jednym z najbardziej charakterystycznych punktów w Sandomierzu.
Klimontów został założony przez Jana Zbigniewa Ossolińskiego w 1604 r. Kościół parafialny zwany "farny" lub "infułacki" pochodzi z fundacji Jerzego Ossolińskiego Wielkiego Kanclerza Koronnego za czasów Władysława IV. Kościół zbudowano w latach 1643-1650 według projektu Wawrzyńca Senesa w stylu barokowym.
Zamek w Baranowie Sandomierskim - perła architektury renesansowej - nazywany kiedyś "małym Wawelem", położony jest w nizinie dolnej Wisły. Obronę zamkowi zapewniały otaczające go potężne umocnienia bastionowe, prawdopodobnie jednak nigdy nie dokończone. Do dziś praktycznie nic po nich nie zostało.
Plac Teatralny w Bielsku-Białej to wyjątkowy punkt na mapie miasta, pełniący funkcję salonu kulturalnego i architektonicznej wizytówki Dolnego Przedmieścia. Jego centralnym punktem jest neorenesansowy gmach Teatru Polskiego z 1890 roku, zaprojektowany przez wiedeńskiego architekta Emila von Förstera na wzór tamtejszej Opery, co nadaje temu miejscu iście naddunajski charakter.
